Hiroshima

Heel erg. Veel reizigers noemen Hiroshima achteraf een hoogtepunt van hun Japan-reis, niet ondanks maar mede dankzij het emotionele gewicht van de plek. Het Vredespark en het Vredesmuseum zijn onvergetelijk, maar Hiroshima is veel meer dan dat: een warme, levende stad met het origineel van de okonomiyaki, verse oesters, brede groene lanen en hartelijke locals. En het heilige eiland Miyajima, met zijn drijvende torii, ligt een korte veerboot verderop. Twee dagen is ideaal: één voor de stad en haar geschiedenis, één voor Miyajima.

Het is indringend, en dat hoort zo, maar het is geen sensatie of horror. Het museum vertelt het verhaal met respect, persoonlijke voorwerpen en heldere context, en de uiteindelijke boodschap is er een van vrede en 'nooit weer'. Het komt binnen, dus neem de tijd, las rustpauzes in en wees mild voor jezelf en je reisgenoten. Veel mensen vinden het zwaar én waardevol tegelijk. Twijfel je over kinderen: het kan confronterend zijn voor jonge kinderen: het park, de Atoomkoepel en de duizenden kraanvogels zijn een zachtere, nog steeds betekenisvolle kennismaking.

Ja. Met de shinkansen ben je vanuit Osaka in ongeveer 90 minuten in Hiroshima, vanuit Kyoto in iets minder dan twee uur: een dagtrip is dus goed te doen. Op één lange dag haal je het Vredespark, het Vredesmuseum én een sprong naar Miyajima net, maar het wordt vol. Wie kan, blijft liever een nacht: dan kun je Miyajima rustig in de avond of vroege ochtend zien, als de dagjesmensen weg zijn, en proef je 's avonds de okonomiyaki en het lokale leven. Let op: de Nozomi-shinkansen zit niet in de Japan Rail Pass: neem de Sakura (die zit wél in de pass), of reken een toeslag bij voor de Nozomi.

Dat is bijna een geloofskwestie in Japan. De Osaka-versie (Osaka-yaki) wordt gemengd: kool, ei en beslag gaan samen in één kom en daarna op de plaat, als een dikke, hartige pannenkoek. De Hiroshima-versie wordt juist gelaagd: een dun flensje onderop, daarbovenop een berg kool, taugé en varken, dan een laag gebakken noedels (soba of udon), en als kroon een ei, alles op elkaar gestapeld en afgebakken. Het resultaat is groter, steviger en noedelrijker. Hiroshima beschouwt zijn versie als het origineel, en hier proef je hem op zijn best.

Plan je bezoek rond de getijden én het seizoen. De getijden bepalen de torii: bij hoogwater 'drijft' hij en maak je de klassieke foto, bij laagwater kun je eronder doorlopen: check een getijdentabel vooraf, want beide zijn de moeite, maar verschillend. Qua seizoen zijn de lente (kersenbloesem) en vooral de herfst (vurig esdoornblad, november) het mooist. Het mooiste moment van de dag is laat: blijf je op het eiland slapen, dan heb je de torii bij zonsondergang en de stilte na vertrek van de dagjesmensen bijna voor jezelf.

De meeste reizigers komen met de shinkansen: vanuit Osaka ~90 min, vanuit Kyoto ~1u45, vanuit Tokio ~3u50-4u met de directe Nozomi (met Japan Rail Pass via Hikari + Sakura, overstap in Shin-Osaka, ~5 uur). Vliegen kan ook: luchthaven Hiroshima (HIJ) ligt buiten de stad, met een bus van ~45 min naar het centrum. In de stad zelf is de tram (de 'streetcar') een charmant en handig systeem dat veel grote steden in Japan niet meer hebben, plus lopen brengt je overal, want het centrum is compact. Koop een ICOCA-kaart (of zet 'm in je telefoon) en tik in en uit. Voor Miyajima neem je de trein of tram naar Miyajimaguchi en daar de veerboot.

Twee dagen is de zoete plek. Dag één voor de stad: het Vredespark en het Vredesmuseum 's ochtends (neem er de tijd voor), het kasteel of de tuin Shukkei-en in de middag, en 's avonds okonomiyaki en het lokale leven in Nagarekawa. Dag twee voor Miyajima: de veerboot, de drijvende torii rond de getijden, de schrijn en eventueel de berg Misen. Heb je maar één dag, dan kies je: óf de stad en haar geschiedenis, óf Miyajima. Beide proppen op één dag kan, maar dan mis je de rust die juist hier zo waardevol is.